W życiu przesyconym technologią, smartwatche i inne gadżety, które na siebie zakładamy, stały się symbolami postępu, obiecując poprawę zdrowia i lepsze zrozumienie funkcji naszego ciała. Te urządzenia sumiennie śledzą nasz sen, aktywność i nawet poziom cukru we krwi, prezentując bogactwo danych na wyciągnięcie ręki. Ale w środku tej cyfrowej rewolucji, pojawia się krytyczne pytanie: czy nie stajemy się zbyt zależni od tych gadżetów, kładąc na szali nasze samopoczucie?
Rozważmy codzienne scenariusze, w których polegamy na technologii, by potwierdzić to, co wewnętrznie czujemy:
- budzenie się z uczuciem znużenia po słabej nocy, być może po spożyciu drinka przed snem lub przeglądaniu telefonu.
- odczuwanie tępego bólu w lędźwiach po dniu spędzonym na siedzeniu przy biurku, wożeniu dzieci, jedzeniu późnej kolacji i relaksie przy serialach na Netflixie.
- zauważanie wzrostu poziomu cukru we krwi po słodkim deserze.
Te doświadczenia są powszechne, a mimo to często szukamy potwierdzenia w naszych urządzeniach, licząc na ilościowy wskaźnik, który potwierdzi nasz fizyczny stan.
Skrajności zależności od technologii
Jednak ta zależność od technologii może popychać nas do nieoczekiwanych skrajności. Obsesyjnie dążymy do osiągnięcia idealnej oceny snu, czujemy frustrację, gdy nasz smartwatch nie jest naładowany na poranny jogging, lub sprowadzamy nasze nawyki żywieniowe do zwykłych liczb w aplikacji fitness. Chociaż dane te mogą być pouczające, warto zastanowić się, czy czasami nie prowadzą nas one na manowce od intuicyjnego rozumienia naszego ciała.
Skąd ta introspekcja?
Ponieważ nasze codzienne nawyki, nawet te najmniejsze, mają większe znaczenie w naszym życiu niż jakakolwiek cyfrowa statystyka. Jako dojrzali ludzie, musimy zadać sobie pytanie: czy możemy podejmować świadome decyzje o naszym śnie, diecie lub kondycji fizycznej bez ciągłego nadzoru technologii? Czy można poczuć satysfakcję po biegu bez spoglądania na smartwatcha, medytować w spokojnej samotności bez aplikacji kierującej każdym oddechem, lub wybierać pożywne jedzenie na podstawie naturalnych sygnałów naszego ciała, a nie ilości kalorii?
Podróż w odkrywaniu siebie
Od początku roku rozpocząłem podróż utrzymania zdrowego stylu życia, świadomie dystansując się od aplikacji i smartwatchy. Doświadczenie to było wyzwalające, pozwoliło mi odzyskać poczucie sprawczości. Decyzje dotyczące mojego samopoczucia podejmuję teraz dla siebie, a nie żeby sprostać wymaganiom aplikacji.
To przyzwyczajenie prowadzi mnie do takiej konstatacji: często mierzymy to, co już wiemy. Nasza świadomość niezdrowych wzorców snu, wyborów żywieniowych i stylu życia niekoniecznie wymaga cyfrowego potwierdzenia. Aplikacje niewątpliwie ułatwiają proces kształtowania i zmiany nawyków, ale pozostaje pytanie: czy naprawdę potrzebujemy ich, by utrzymać te zmiany?
Dylemat firmy tworzącej aplikacje
Z perspektywy firm produkujących aplikacje też istnieją wyzwania do sprostania. Korzystne jest dla biznesu, gdy użytkownicy wykazują stopniowe poprawy, ale nadal odczuwają potrzebę ich produktu. Jednak etyczny dylemat projektowania drogi użytkowników i użytkowniczek tak, żeby zbyt szybko nie osiągnęli samodzielności wydaje mi się interesujaca. Wyzwaniem dla menedżerów i właścicieli produktów cyfrowych jest dodanie wartości dla użytkowników, którzy już przyjęli zdrowsze nawyki, bez tworzenia pola do generowania dalszej zależności.
Jak powinni rozwijać swoje oferty producenci produktów?
Podczas gdy poruszamy się po tym cyfrowym śweicie, stajemy przed głębokim pytaniem: Jak powinni producenci produktów rozwijać swoje produkty, gdy czasami prawdziwa potrzeba ich maleje? To pytanie zachęca nas do eksplorowania nowych horyzontów cyfrowego wellness, promując harmonijne połączenie technologii i wrodzonej mądrości naszych ciał.
Przecież w tej podróży zdrowia i samoodkrywania, czasami najbardziej wnikliwym przewodnikiem jest nasz naturalny rytm.
Co o tym myślisz?
Klaudia Raczek 